Karakter
Volgens de FCI-standaard is de hovawart een erkende werkhond voor veel taken. Hij is goedaardig en evenwichtig, met beschermingsdrang, zelfvertrouwen en stressbestendigheid. Hij heeft een middelmatig temperament en een heel goede neus. Door zijn gehechtheid aan zijn gezin is hij een uitstekende gezelschaps-, waak-, bewakings-, reddings- en speurhond.
Herkomst
De hovawart is een oude Duitse werkhond. Vanaf 1922 werd hij opnieuw opgebouwd met gelijkaardige honden die nog op boerderijen leefden, met inbreng van onder meer Duitse herder, newfoundlander en leonberger. In 1937 werd hij als ras erkend, in 1964 als werkhond. De FCI plaatst hem in groep 2, sectie 2.2, de molossers van het berghondtype, met werkproef.
Gezondheid
Volgens de standaard selecteren fokkers al sinds de jaren 1960 op heupen zonder dysplasie, waardoor de aandoening bijna verdwenen is. De Royal Kennel Club zet genetische diversiteit voorop en vraagt heuponderzoek.
Maat
Reuen meten 63 tot 70 cm, teven 58 tot 65 cm.




