Karakter
Volgens de FCI-standaard is de grote Zwitserse sennenhond zelfzeker, alert, waaks en onverschrokken in alledaagse situaties. Hij is goedaardig en toegewijd aan mensen die hij kent, zelfzeker tegenover vreemden, met een middelmatig temperament.
Herkomst
In 1908, op de jubileumshow van de Zwitserse kennelclub in Langenthal, werden twee kortharige berner sennenhonden getoond aan professor Albert Heim, de grote promotor van de Zwitserse sennenhonden. Hij herkende ze als vertegenwoordigers van de oude, verdwijnende grote sennenhond of slagershond, waarvan de voorouders ooit over heel Europa als waak-, trek- of drijfhond verspreid waren. In 1909 werd hij als apart ras erkend, in 1912 kwam er een rasvereniging, en in 1939 publiceerde de FCI de eerste standaard. De FCI plaatst hem in groep 2, sectie 3, Zwitserse sennenhonden, samen met de berner, de entlebucher en de appenzeller.
Gezondheid
Bij de Royal Kennel Club vonden we geen rasfiche. De American Kennel Club raadt onderzoek aan van heupen, ellebogen, schouders en ogen, en noemt een levensverwachting van 8 tot 11 jaar.
Maat
Reuen meten 65 tot 72 cm, teven 60 tot 68 cm.




