Karakter
Volgens de FCI-standaard is de entlebucher levendig, pittig, zelfzeker en onverschrokken. Hij is goedaardig en toegewijd aan mensen die hij kent, maar wat wantrouwig tegenover vreemden. Als waakhond laat hij zich niet omkopen. Hij is vrolijk en leert graag.
Herkomst
De standaard noemt hem een drijf-, waak- en boerderijhond, en vandaag ook een veelzijdige werkhond en aangename gezinshond. Volgens de Royal Kennel Club is hij de kleinste van de vier Zwitserse sennenhonden, met dezelfde driekleurige tekening maar een kort, dicht aanliggende vacht. Zijn staart kan lang zijn of van nature kort. Hij is genoemd naar het Entlebuchdal, werd in 1923 als apart ras erkend en kreeg in 1927 zijn eerste standaard. De FCI plaatst hem in groep 2, sectie 3, Zwitserse sennenhonden. De andere drie zijn de appenzeller, de berner en de grote Zwitserse sennenhond.
Gezondheid
De Royal Kennel Club zet genetische diversiteit voorop en vraagt een DNA-test op PRA (prcd-PRA) en heuponderzoek.
Maat
Reuen meten 44 tot 50 cm (tot 52 cm toegelaten), teven 42 tot 48 cm (tot 50 cm).




