Karakter
Volgens de FCI-standaard combineert de schnauzer een levendig temperament met rustige kalmte. Typisch zijn zijn goedaardigheid, speelsheid en spreekwoordelijke trouw aan zijn baas. Hij houdt van kinderen, is onomkoopbaar, alert maar niet luidruchtig. De standaard noemt hem een uitstekende gezins-, waak- en gezelschapshond, met de eigenschappen van een werkhond.
Herkomst
In Zuid-Duitsland werd de schnauzer oorspronkelijk gehouden als stalhond; hij voelde zich thuis bij de paarden en ving bliksemsnel elke rat of muis, wat hem de naam ‘Rattler’ opleverde. Toen in 1895 de Pinscher-Schnauzer-Club werd opgericht, werd hij ingeschreven als ‘ruwharige pinscher’. Deze pagina gaat over de middenslag; de dwergschnauzer en de reuzenschnauzer zijn aparte rassen. Bij de FCI valt hij in groep 2, sectie 1.
Gezondheid
De Royal Kennel Club zet genetische diversiteit voorop en raadt een DNA-test op DCM (een hartspierziekte) en een heuponderzoek aan.
Maten
Reuen en teven meten 45 tot 50 cm en wegen 14 tot 20 kg.




