Karakter
De FCI-standaard noemt de schillerstövare levendig en attent. Hij is een lopende hond die stem geeft en op haas en vos jaagt. Hij jaagt niet in meute of met twee, en wordt niet op hertachtigen gebruikt.
Herkomst
Op de eerste Zweedse hondententoonstelling in 1886 stonden zo’n 189 lopende honden. Daaronder waren een broer en zus, Tamburini en Ralla 1, van boer Per Schiller. Ze stamden af van honden van het landgoed Kaflås, die vermoedelijk uit Zuid-Duitsland kwamen. Het waren vrij kleine honden, tan met een zwarte mantel en een beetje wit. Later kwam er bloed bij van Zwitserse lopende honden en veel Brits bloed, vooral harriers. Het ras werd snel uniform, met het continentale type als overwegend. De Zweedse Kennel Club erkende de schillerstövare in 1907. Op dezelfde tentoonstelling van 1886 stonden de honden waaruit de hamiltonstövare ontstond. De FCI plaatst hem in groep 6, sectie 1.2, middelgrote lopende honden, met werkproef.
Gezondheid
Bij de Royal Kennel Club vonden we geen rasfiche, en bij de FCI geen lijst met aanbevolen gezondheidstests. Vraag een kweker naar de onderzoeken van beide ouders.
Maat
Reuen meten 53 tot 61 cm, ideaal 57 cm. Teven meten 49 tot 57 cm, ideaal 53 cm. De standaard geeft geen gewicht.


