Karakter
De FCI-standaard noemt de Istrische korthaar brak levendig, zachtaardig, volgzaam en gehoorzaam, nooit nerveus of agressief. Hij is gehecht aan zijn baas en wantrouwig tegenover vreemden. Hij is makkelijk op te leiden voor de jacht en past goed in ruw, steenachtig karstgebied. Zijn stem is krachtig en melodieus. Hij jaagt op haas, vos en everzwijn en kan ook als speurhond aan de lijn werken.
Herkomst
Het ras stamt af van een oud type, de “Oost-Adriatische witte hond met aftekeningen”. Het vroegste bewijs is een kapiteel met vier honden in het franciscanenklooster van Dubrovnik, uit de periode 1327 tot 1348. Hij staat ook op een schildering uit 1474 in de kerkhofkapel bij het dorp Beram in Istrië, en op een altaarstuk uit 1476 in de kerk van Sint-Franciscus in Zadar. Bisschop Petar Bakić van Đakovo schreef in 1719 dat men het ras al voor de 14de eeuw fokte. De FCI publiceerde de eerste standaard op 2 april 1955. De Istrische ruwhaar brak komt van dezelfde stam. Op hetzelfde fresco in Beram staat volgens zijn standaard ook de Posavski gonič. De FCI plaatst hem in groep 6, sectie 1.2, middelgrote lopende honden, met werkproef.
Gezondheid
Bij de Royal Kennel Club vonden we geen rasfiche, en bij de FCI geen lijst met aanbevolen gezondheidstests. Vraag een kweker naar de onderzoeken van beide ouders.
Maat
Reuen meten 49 tot 53 cm, teven 47 tot 51 cm. Voor honden van uitstekend type laat de standaard 3 cm speling. Hij geeft geen gewicht.




