Karakter
De FCI-standaard noemt de drever een gretige, evenwichtige lopende hond, nooit agressief, nerveus of schuw.
Herkomst
De Westfaalse dasbrak, een kleine Duitse brak, kwam in 1910 naar Zweden. De eerste honden werden in 1913 ingeschreven, maar tot 1930 is er weinig over het ras bekend. Daarna kreeg hij naam als spoorhond op hertachtigen. Herten waren tot dan zeldzaam, maar toen ze talrijker werden en verder naar het noorden trokken, hoorden jagers van de voordelen van een kortbenige spoorhond. In 1947 kreeg de Zweedse variëteit, 2 cm hoger in de schoft, de naam drever. In 1953 werd hij erkend als Zweeds ras. Volgens de standaard is hij de eerste keuze voor de jacht op ree en hert en ook betrouwbaar op haas en vos. Hij wordt strikt als jachthond gehouden en zelden als gezelschapshond. Alle kleuren met wit zijn toegelaten. De FCI plaatst hem in groep 6, sectie 1.3, kleine lopende honden, met werkproef.
Gezondheid
Bij de Royal Kennel Club vonden we geen rasfiche, en bij de FCI geen lijst met aanbevolen gezondheidstests. Vraag een kweker naar de onderzoeken van beide ouders.
Maat
Reuen meten 32 tot 38 cm, ideaal 35 cm. Teven meten 30 tot 36 cm, ideaal 33 cm. De standaard geeft geen gewicht.




