Karakter
Volgens de FCI-standaard is het temperament van de akita inu kalm, trouw, volgzaam en ontvankelijk.
Herkomst
Japanse honden waren oorspronkelijk klein tot middelgroot. Vanaf 1603 werden in de regio Akita middelgrote berenjachthonden, de Akita Matagi, ingezet als vechthonden. Vanaf 1868 werden ze gekruist met tosa’s en mastiffs, waardoor ze groter werden maar veel van hun spitskenmerken verloren. In 1908 werden hondengevechten verboden, maar het ras bleef bewaard als grote Japanse hond, en in 1931 werden negen uitstekende exemplaren aangewezen als ‘natuurmonument’.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden honden gebruikt voor bont voor militaire kledij, en de politie nam alle honden in beslag behalve Duitse herders voor het leger. Sommige liefhebbers kruisten hun akita’s daarom met Duitse herders. Na de oorlog bestonden er drie types door elkaar. Japanse fokkers kruisten opnieuw met Matagi-akita’s om het oorspronkelijke type terug te krijgen, en zo ontstond de grote akita inu van vandaag. Bij de FCI valt hij in groep 5, sectie 5.
Akita inu of Amerikaanse akita
De Amerikaanse akita heeft dezelfde wortels, maar stamt af van de Dewa-lijn, met invloeden van mastiff en Duitse herder, die Amerikaanse militairen na de oorlog meenamen. Omdat de Amerikaanse en de Japanse kennelclub elkaars stambomen lang niet erkenden, groeiden de twee uit elkaar. De FCI beschrijft ze vandaag in twee aparte standaarden (nr. 255 en nr. 344). De akita inu is het type dat in Japan naar de oorspronkelijke spits werd teruggefokt.
Regels op reis
In Spanje staat de akita inu op de lijst van ‘perros potencialmente peligrosos’ (Real Decreto 287/2002). Op openbare plaatsen draagt hij een muilkorf en loopt hij aan een niet-uitrekbare lijn korter dan twee meter. Hoe dat precies geldt voor buitenlandse bezoekers, staat niet in het decreet; informeer je vooraf.
Gezondheid en maten
De Royal Kennel Club zet genetische diversiteit voorop en raadt een DNA-test op AI/FEH (een tandglazuurafwijking) aan, naast onderzoek van heupen en ellebogen. Ideaal meet een reu 67 cm en een teef 61 cm, met 3 cm speling.



