Karakter
De FCI-standaard noemt de Servische brak vriendelijk, met een levendig temperament. Hij is betrouwbaar en opvallend volhardend.
Herkomst
Het ras hoort bij de lopende honden die over de hele Balkan verspreid zijn. Volgens de standaard speelden lopende honden uit Klein-Azië een belangrijke rol in zijn ontstaan. Frank Laska beschreef hem, samen met andere lopende honden, onder de naam Balkanbrak. De eerste standaard dateert van 1924. Op 14 mei 1940 nam de FCI in Bled de standaard van de Balkanbrak aan. Omdat het ras het meest in Servië voorkwam, hield de Joegoslavische kynologische vereniging het stamboek bij. Op 12 november 1996 aanvaardde de FCI in Kopenhagen de naamswijziging naar Servische brak. De vacht is rood, van geelrood tot roestkleur, met een zwarte mantel of zadel. Tot 1946 gold de Servische driekleurige brak als een variëteit van dit ras. De FCI plaatst hem in groep 6, sectie 1.2, middelgrote lopende honden, met werkproef. Een andere Balkanbrak is de Montenegrijnse brak.
Gezondheid
Bij de Royal Kennel Club vonden we geen rasfiche, en bij de FCI geen lijst met aanbevolen gezondheidstests. Vraag een kweker naar de onderzoeken van beide ouders.
Maat
Reuen meten 46 tot 56 cm, ideaal 51 tot 52 cm. Teven meten 44 tot 54 cm, ideaal 48 tot 49 cm. De standaard geeft geen gewicht.




