Karakter
De FCI-standaard noemt de rastreador brasileiro rustig en evenwichtig, gehecht aan zijn baas, zelfzeker, onverschrokken en volgzaam, zonder schuw of agressief te zijn. Omdat hij met twee, drie of in meute jaagt, of alleen als speurhond, moet hij zich kalm gedragen.
Herkomst
Volgens de standaard ontstond dit ras niet uit kruisingen, maar door selectie uit de Amerikaanse foxhound, om hem aan te passen aan het Braziliaanse klimaat. De Braziliaanse fokker Osvaldo Aranha Filho ontwikkelde hem. Hij is de opvolger van de oude “urrador brasileiro”, de Braziliaanse huiler. De FCI erkende het ras op 1 september 1967. Van de jaren 1970 tot 2000 ging het achteruit; daarna werd de fok hervat. Hij wordt vooral op het platteland in het noorden van Brazilië gehouden. De vacht is kort en dicht, vaak zwart-wit gespikkeld met een leiblauw effect. De FCI plaatst hem in groep 6, sectie 1.1, grote lopende honden, zonder werkproef.
Gezondheid
Bij de Royal Kennel Club vonden we geen rasfiche, en bij de FCI geen lijst met aanbevolen gezondheidstests. Vraag een kweker naar de onderzoeken van beide ouders.
Maat
Reuen meten 60 tot 65 cm en wegen 26 tot 33 kg. Teven meten 56 tot 63 cm en wegen 21 tot 30 kg. De standaard laat ongeveer 1 cm speling.



