Karakter
De FCI-standaard beschrijft een kleine, gepassioneerde lopende hond met een uitstekende neus, handig en onvermoeibaar. Hij houdt het spoor vast, jaagt met een melodieuze stem en drijft het wild vastberaden op, ook in moeilijk terrein. Hij blinkt ook uit in het zoeken van gewond wild. Hij is vriendelijk, niet nerveus en nooit agressief, met een temperament van rustig tot levendig.
Herkomst
Rond 1900 voerden verschillende Zwitserse kantons afgebakende jachtgebieden in. De gewone Zwitserse loophond vond men daar te snel, en dus kwam er een kleinere, kortbenige lopende hond. Door selectie en gerichte kruisingen ontstond de Niederlaufhund, met dezelfde kleuren als de grote loophond. De rasvereniging werd op 1 juni 1905 opgericht, eerst onder de naam Schweizerischer Dachsbracken Club. Er zijn drie vachttypes: kortharig, ruwharig en een dichte dubbele vacht. De FCI plaatst hem in groep 6, sectie 1.3, kleine lopende honden, met werkproef.
Gezondheid
Bij de Royal Kennel Club vonden we geen rasfiche, en bij de FCI geen lijst met aanbevolen gezondheidstests. Vraag een kweker naar de onderzoeken van beide ouders.
Maat
Reuen meten 35 tot 43 cm, teven 33 tot 40 cm, met 2 cm speling. De standaard geeft geen gewicht.



