Karakter
Volgens de FCI-standaard is de Artois-hond krachtig en gehard, met een zeer fijne neus. Hij voegt zich goed in de meute en is evenwichtig en aanhankelijk. Hij heeft een hoge stem die van ver te horen is. Op het veld volgt hij de haas, in het bos drijft hij een ree de goede kant op, en in het struikgewas jaagt hij zelfs een koppig everzwijn op. Zes tot acht gelijke driekleurige honden vormen volgens de standaard een kleine meute.
Herkomst
Het ras heette vroeger picard en was gewild ten tijde van Hendrik IV en Lodewijk XIII. Le Couteulx de Canteleu prees hem in 1890 in zijn handboek over de Franse jacht met honden. De honden waren toen al vaak gekruist en zuiver moeilijk te vinden, maar het bleef een van de beste rassen voor de hazenjacht. Na de Tweede Wereldoorlog dacht men dat het ras verloren was. Begin jaren 1970 bouwde de heer Audrechy uit Buigny-lès-Gamaches in de Somme de kennel opnieuw op, samen met mevrouw Pilat. Le Couteulx legde ook het Artois-type van de basset artésien normand vast. De FCI plaatst hem in groep 6, sectie 1.2, middelgrote lopende honden, met werkproef.
Gezondheid
Bij de Royal Kennel Club vonden we geen rasfiche, en bij de FCI geen lijst met aanbevolen gezondheidstests. Vraag een kweker naar de onderzoeken van beide ouders.
Maat
Reuen en teven meten 53 tot 58 cm, met 1 cm speling. De standaard geeft geen gewicht.




